-
- تسهیل استفاده از یافته‌های پژوهشی در تصمیم‌گیری، سیاست‌گذاری، ارائه خدمات و حل مسائل واقعی نظام سلامت.
- تقویت ارتباط میان پژوهشگران و استفاده‌کنندگان از دانش و ایجاد زمینه برای تعامل و همکاری میان آن‌ها.
- شناسایی و پاسخ به نیازهای دانشی و مسائل اولویت‌دار از طریق استفاده از ظرفیت‌های پژوهشی دانشگاه.
- تقویت ظرفیت ترجمان دانش در دانشگاه از طریق آموزش، توسعه فرایندها، راهنماها و ابزارهای مورد نیاز.
- تقویت و مستندسازی اثرگذاری پژوهش‌ها و حرکت از تمرکز صرف بر تولید و انتشار محصولات به سمت سنجش استفاده و نتایج حاصل از پژوهش.
